Zwarte nagels en kale ogen

We hadden ons goed voorbereid, mijn dreamteam en ik, om aan die fucking chemo (excuse my French) te beginnen. Extreme vermoeidheid en misselijkheid hebben we ver op afstand kunnen houden door voeding en beweging. Dat het uiteraard geen pretje geweest is, spreekt jammer genoeg ook voor zich. Op het werk heb ik ooit geleerd om slecht nieuws te verpakken in een "shit sandwich" eerst goed nieuws dan het slechte en dan weer met een positieve noot eindigen. Bij deze; iedereen die ik tegenkwam en waarschijnlijk een ziekelijk ogend hoopje ellende verwachtte, vond dat ik er "stralend" uitzag. Dat mag je redelijk letterlijk nemen want net zoals een zwangerschapsglow, bestaat er dus ook een "chemoglow". Een lekker stralend huidje zonder rimpels, heerlijk al dat vergif dat door je aderen stroomt! Een pot La Mer crème verbleekt in de schaduw van een goeie chemobeurt...

Dat je haar uitvalt is ook niet nieuw, dus daar had ik me ook goed op voorbereid. De mama en de zus mee naar de pruikenboer, al meer dan 2 maanden niet meer naar de kapper geweest en ik was klaar voor de grote scheerbeurt. Demi Moore was er niets tegen!


Maar dan, de eerste echte kale plekken zo'n 2 weken na de eerste chemobeurt. Laat ons zeggen dat we toen ontdekten wat echte zusterliefde was, mijn zusje en ik. In paniek dat manlief me zou zien met kale plekken, heeft zij die avond een dikke 3 uur aan één stuk mijn hoofd kaal geplukt. Zodat het toch egaal zou zijn en niet met plekken :) #dedication

Ik heb gelukkig nog heel lang mijn wimpers en wenkbrauwen kunnen houden, maar tegen het einde van de lange chemorit waren deze toch ook verdwenen. Dat vond ik echt moeilijk te aanvaarden. Punt. Niet meer, niet minder, geen remedies, geen oplossingen. Ze verdwijnen en daarmee is het klaar. Weg expressie, weg laatste stukje vrouwelijkheid. Dag kale ogen die zielig naar me terug staarden in de spiegel als ik opstond. Ik dacht oprecht aan Middeleeuwse martelpraktijken toen ook delen van mijn nagels plots zwart werden. Eerst de teennagels daarna de vingers. Deze kwamen ook los op de plaatsen waar het zwart werd. Lekkerrrrrrr. Je kan wel met herstellende nagellak werken, maar nagellak op zich is redelijk toxisch dus heb ik voor mezelf besloten om het toch zo te laten en au naturel te gaan. Wie had dat ooit gedacht!

Ik ben nu 5 maanden post chemo en als verrassing is een deeltje van mijn wimpers terug uitgevallen. Dit is normaal, gelukkig zag ik het bij toeval op de Instagram van één van mijn Amerikaanse "kankercollega's". Info van het ziekenhuis vs. social media 0-1... Dus bij deze; do not panic.


Om toch met een vrolijke noot te eindigen zoals beloofd; ik ben make-up artist. Het uitvallen van de wimpers en wenkbrauwen is bij te tekenen en ik heb ondertussen ook niet schadelijke nagellak gevonden om wat te camoufleren. Ook mijn dreamteam was er trouw om me te zeggen dat ik mooi was (uit medelijden dat weet ik ook wel, maar toch. Leuk!)

 

Volg ons!

  • Facebook - White Circle
  • Instagram - White Circle

​© 2020 by Yogadome by Kathy . Proudly created with Wix.com